افزودنی بتن

نمایش 1–12 از 75 نتیجه

بتن چیست؟

بتن پرکاربردترین مصالح ساختمانی ساخته دست بشر است. بتن از سه جزء اصلی آب، سنگدانه (ماسه و شن) و سیمان تشکیل شده است. سیمان و بتن با یکدیگر تفاوت دارند. در واقع، سیمان یکی از اجزای تشکیل‌دهنده بتن است. سیمان به شکل پودر در هنگام اختلاط، به آب و سنگدانه اضافه می‌شود. گذشت زمان باعث می‌شود که ماده حاصل از این اختلاط سخت و منسجم شود که به آن بتن می‌گویند. پس از آب، بتن پرمصرف‌ترین ماده روی زمین است. بتن همچنین پوسیده نمی‌شود، نمی‌سوزد، هزینه پایینی دارد و از آن می‌توان برای ساخت هر ساختمانی استفاده کرد. به علاوه، بتن تنها ماده اصلی سازه‌ای به حساب می‌آید که معمولاً در محل تولید می‌شود.

افزودنی بتن چیست؟

افزودنی بتن ماده‌ای است که جدا از سنگدانه، سیمان و آب به بتن اضافه می‌شود. افزودنی بتن به مواد شیمیایی یا معدنی اطلاق می‌شود که در حین فرآیند اختلاط بتن، معمولاً به صورت درصدی از وزن سیمان، به مخلوط بتن اضافه می‌شوند. هدف از انجام این کار، تغییر برخی از خواص مخلوط بتن به شکلی مطلوب است. برای بهبود عملکرد و کارایی بتن، از انواع مختلف افزودنی‌های بتن استفاده می‌کنند. امروزه، از چندین افزودنی بتن به طور همزمان در بسیاری از مخلوط‌های بتنی استفاده می‌کنند تا به کاهش هزینه‌ها و در عین حال، افزایش بهره‌وری کمک شود.

برای ساخت بتن‌های ویژه در شرایط خاص نیاز است که از افزودنی‌های مختلف بتن استفاده کنیم. در دهه ۱۹۴۰ بود که مواد افزودنی حباب هواساز برای ساخت بتن در شرایط سردسیر که دمای هوا متناوباً به زیر صفر می‌رفت و آب بتن یخ می‌زد، وارد بازار شدند. در دهه ۱۹۶۰ افزودنی‌های فوق روان‌کننده در ژاپن عرضه شدند که از آن با عنوان نقطه عطف افزودنی‌های صنعت بتن یاد می‌کنند. در حال حاضر نیز بتن‌های مختلفی برای اهداف و کاربردهای خاص با استفاده از انواع مواد افزودنی بتن ساخته می‌شوند که از آن جمله می‌توانیم به بتن با مقاومت زیاد، بتن با دوام بالا، بتن با کارایی بالا و غیره اشاره کنیم.

مزایای استفاده از افزودنی بتن

استفاده از مواد افزودنی بتن در سال‌های اخیر رو به افزایش گذاشته است، زیرا مواد افزودنی بتن دارای مزایای مختلفی هستند که از آن جمله می‌توانیم به موارد زیر اشاره کنیم.

  • تسریع در روند کسب مقاومت اولیه
  • کنترل واکنش‌های قلیایی سیمان با سنگدانه‌ها
  • طولانی یا کوتاه کردن زمان گیرش
  • افزایش کارایی بدون تغییر نسبت آب به سیمان
  • ساخت بتن پرمقاومت
  • بهبود ویژگی‌های مختلف بتن
  • کاهش هزینه‌های ساخت و ساز
  • کاهش زمان عمل‌آوری بتن
  • افزایش مقاومت در برابر سایش و ضربه
  • و…

روان‌کننده بتن

روان‌کننده‌ها افزودنی‌های شیمیایی هستند که به عنوان کاهنده آب و برای بالا بردن عدد اسلامپ بتن مورد استفاده قرار می‌گیرند. بالا رفتن عدد اسلامپ بتن باعث می‌شود که بتن روان‌تر شود و از این رو، راحت‌تر می‌تواند خلل و فرج محل بتن‌ریزی را پر کند. روان‌کننده‌ها با کاهش دادن میزان آب مورد نیاز مخلوط بتن، منجر به افزایش کارایی می‌شوند. به این ترتیب، بتن چسبنده‌تر می‌شود و راحت‌تر آن را می‌توان در قالب جای داد. روان‌کننده‌های بتن معمولاً نوعی رزین محلول نمکی هستند، رنگ قهوه‌ای دارند و به شکل مایع یا پودر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

فوق روان‌کننده بتن

فوق روان‌کننده‌ها یک نوع افزودنی بتن بر پایه نفتالین سولفات هستند و برای ساخت بتن‌های خود متراکم کاربرد دارند. با استفاده از این نوع افزودنی بتن می‌توان بدون تغییر در اسلامپ و روانی، مقدار مخلوط آب را به طرز قابل ملاحظه‌ای کاهش داد. همچنین، با استفاده از فوق روان‌کننده‌ها می‌توان بدون تغییر مقدار آب لازم برای تولید خمیر، اسلامپ و روانی بتن را به مقدار زیادی افزایش داد. البته، ایجاد هر دو خاصیت مذکور با استفاده از فوق روان‌کننده‌های بتن نیز امکان‌پذیر است. به طور کلی، با به کار بردن فوق روان‌کننده‌ها می‌توان نسبت آب به سیمان را به مقدار قابل توجهی کاهش داد. فوق روان‌کننده‌ها با کاهش نفوذپذیری بتن در برابر مواد شیمیایی، باعث می‌شوند که دوام آن بالاتر برود.

ابر روان‌کننده بتن

ابر روان‌کننده بتن به یک نوع ماده پلیمری بر پایه کربوکسیلات‌ها و به خصوص کربوکسیلات اتر گفته می‌شود که برای افزایش کارایی و روانی بتن کاربرد دارد. ابر روان‌کننده‌ها را به عنوان نسل جدیدی از روان‌کننده‌های بتن می‌شناسند. ابر روان‌کننده‌ها ذرات سیمان را از طریق ممانعت فضایی و دافعه الکترواستاتیکی از یکدیگر دور می‌کنند که این امر به نوبه خود، روانی بتن را تا چندین برابر افزایش می‌دهد. هدف از به‌کارگیری ابر روان‌کننده‌های بتن سه دلیل دارد که عبارتند از افزایش روانی و کارایی بتن، بالا بردن مقاومت بتن و کاهش مصرف سیمان.

دیرگیر بتن

دیرگیرهای بتن یکی دیگر از مواد افزودنی بتن هستند که با کاهش سرعت گیرش اولیه بتن، سرعت گیرش نهایی را افزایش می‌دهند. این دسته افزودنی‌های بتن که از آن‌ها با عنوان کندگیرکننده نیز یاد می‌شود، در فصول و مناطقی که دمای هوا بالا است، استفاده می‌شوند. برخی اوقات گیرش سریع بتن باعث ایجاد ناپیوستگی در سازه‌ها، چسبندگی نامناسب سطوح، ایجاد حفره‌های غیرضروری در بتن و غیره می‌شود. از همین رو، از افزودنی‌های دیرگیرکننده استفاده می‌شود تا به نوعی از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری شود. استفاده از دیرگیرکننده‌ها باعث می‌شود که روند کسب مقاومت مکانیکی کوتاه مدت بتن به تأخیر بیافتد، اما پس از چند روز، رشد مقاومت جبران شده و در اغلب موارد باعث حصول نتایج مقاومتی بهتر می‌شود.

ضد یخ بتن

به اعتقاد متخصصان، دمای 40 تا 60 درجه فارنهایت بهترین دما برای ریختن بتن است. هنگامی که دما به زیر 40 درجه فارنهایت می‌رسد، واکنش‌های شیمیایی تقویت‌کننده بتن کند می‌شوند که می‌تواند منجر به ضعیف شدن بتن شود. ضد یخ بتن دمای انجماد آب را با توجه به میزان مصرف پایین می‌آورد و تا حدی نقش تسریع‌کننده را ایفا می‌کند. به طور کلی، با افزودن ضد یخ به بتن می‌توان نقطه انجماد بتن را کاهش داد تا آب در بتن یخ نزند. از افزودنی‌های ضد یخ بتن تا دمای منفی 30 درجه سانتی‌گراد استفاده می‌کنند. با به‌کارگیری این مواد افزودنی در هوای سرد، می‌توان 20 تا 50 درصد در زمان و انرژی صرفه‌جویی کرد.

حباب‌ساز بتن

حباب‌ساز یا هواساز بتن نوعی از مواد افزودنی بتن است که برای تشکیل حباب‌های میکروسکوپی هوا در بتن به کار برده می‌شود. اضافه کردن حباب‌ساز به بتن باعث می‌شود که که حباب‌های ریز هوا در داخل بتن و بین سنگدانه‌ها به وجود آیند. لازم به ذکر است که این حباب‌ها پس از سخت شدن بتن، بایستی در آن باقی بمانند. از این ماده افزودنی در پروژه‌هایی استفاده می‌شود که بتن تغییرات دما و سیکل‌های ذوب و انجماد را تجربه می‌کند. حباب‌ساز مقدار هوای کنترل‌شده‌ای را به شکل حباب‌های کوچک با اندازه‌ یکسان و یکنواخت در داخل مخلوط بتن ایجاد می‌کند. این امر باعث می‌شود که از بتن سخت‌شده در مقابل دوره‌های ذوب و انجماد (در شرایط آب و هوایی نامساعد) در طول عمر آن محافظت شود.

سبد خرید
ورود

هنوز حسابی ندارید؟

یک حساب کاربری ایجاد کنید